Get it on Google Play

॥ मार्कण्डेयप्रोक्तं श्रीनृसिंहपुराणे विष्णुमृत्युञ्जयस्तोत्र ॥

मार्कण्डेय उवाच –
नारायणं सहस्राक्षं पद्मनाभं पुरातनम् ।
प्रणतोऽस्मि हृषीकेशं किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ 1॥

गोविन्दं पुण्डरीकाक्षमनन्तमजमव्ययम् ।
केशवं च प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ 2॥

वासुदेवं जगद्योनिं भानुवर्णमतीन्द्रियम् ।
दामोदरं प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ 3॥

शङ्खचक्रधरं देवं छन्नरूपिणमव्ययम् ।
अधोक्षजं प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ 4॥

वाराहं वामनं विष्णुं नरसिंहं जनार्दनम् ।
माधवं च प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ 5॥

पुरुषं पुष्करं पुण्यं क्षेमबीजं जगत्पतिम् ।
लोकनाथं प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ 6॥

भूतात्मानं महात्मानं जगद्योनिमयोनिजम् ।
विश्वरूपं प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ 7॥

सहस्रशिरसं देवं व्यक्ताव्यक्तं सनातनम् ।
महायोगं प्रपन्नोऽस्मि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ 8॥

इत्युदीरितमाकर्ण्य स्तोत्रं तस्य महात्मनः ।
अपयातस्ततो मृत्युर्विष्णुदूतैश्च पीडितः ॥ 9॥

इति तेन जितो मृत्युर्मार्कण्डेयेन धीमता ।
प्रसन्ने पुण्डरीकाक्षे नृसिंहे नास्ति दुर्लभम् ॥ 10॥

मृत्युञ्जयमिदं पुण्यं मृत्युप्रशमनं शुभम् ।
मार्कण्डेयहितार्थाय स्वयं विष्णुरुवाच ह ॥ 11॥

य इदं पठते भक्त्या त्रिकालं नियतः शुचिः ।
नाकाले तस्य मृत्युः स्यान्नरस्याच्युतचेतसः ॥ 12॥

हृत्पद्ममध्ये पुरुषं पुराणं नारायणं शाश्वतमादिदेवम् ।
सञ्चिन्त्य सूर्यादपि राजमानं मृत्युं स योगी जितवांस्तदैव ॥ 13॥

॥ इति श्रीनृसिंहपुराणे मार्कण्डेयप्रोक्तं विष्णुमृत्युञ्जयस्तोत्रम् संपूर्णम् ॥


Roman Transliteration and English Translation

॥ mārkaṇḍeyaproktaṁ śrīnr̥siṁhapurāṇe viṣṇumr̥tyuñjayastotra ॥

mārkaṇḍeya uvāca –
nārāyaṇaṁ sahasrākṣaṁ padmanābhaṁ purātanam ।
praṇato’smi hr̥ṣīkeśaṁ kiṁ me mr̥tyuḥ kariṣyati ॥ 1॥

govindaṁ puṇḍarīkākṣamanantamajamavyayam ।
keśavaṁ ca prapanno’smi kiṁ me mr̥tyuḥ kariṣyati ॥ 2॥

vāsudevaṁ jagadyoniṁ bhānuvarṇamatīndriyam ।
dāmodaraṁ prapanno’smi kiṁ me mr̥tyuḥ kariṣyati ॥ 3॥

śaṅkhacakradharaṁ devaṁ channarūpiṇamavyayam ।
adhokṣajaṁ prapanno’smi kiṁ me mr̥tyuḥ kariṣyati ॥ 4॥

vārāhaṁ vāmanaṁ viṣṇuṁ narasiṁhaṁ janārdanam ।
mādhavaṁ ca prapanno’smi kiṁ me mr̥tyuḥ kariṣyati ॥ 5॥

puruṣaṁ puṣkaraṁ puṇyaṁ kṣemabījaṁ jagatpatim ।
lokanāthaṁ prapanno’smi kiṁ me mr̥tyuḥ kariṣyati ॥ 6॥

bhūtātmānaṁ mahātmānaṁ jagadyonimayonijam ।
viśvarūpaṁ prapanno’smi kiṁ me mr̥tyuḥ kariṣyati ॥ 7॥

sahasraśirasaṁ devaṁ vyaktāvyaktaṁ sanātanam ।
mahāyogaṁ prapanno’smi kiṁ me mr̥tyuḥ kariṣyati ॥ 8॥

ityudīritamākarṇya stotraṁ tasya mahātmanaḥ ।
apayātastato mr̥tyurviṣṇudūtaiśca pīḍitaḥ ॥ 9॥

iti tena jito mr̥tyurmārkaṇḍeyena dhīmatā ।
prasanne puṇḍarīkākṣe nr̥siṁhe nāsti durlabham ॥ 10॥

mr̥tyuñjayamidaṁ puṇyaṁ mr̥tyupraśamanaṁ śubham ।
mārkaṇḍeyahitārthāya svayaṁ viṣṇuruvāca ha ॥ 11॥

ya idaṁ paṭhate bhaktyā trikālaṁ niyataḥ śuciḥ ।
nākāle tasya mr̥tyuḥ syānnarasyācyutacetasaḥ ॥ 12॥

hr̥tpadmamadhye puruṣaṁ purāṇaṁ nārāyaṇaṁ śāśvatamādidevam ।
sañcintya sūryādapi rājamānaṁ mr̥tyuṁ sa yogī jitavāṁstadaiva ॥ 13॥

॥ iti śrīnr̥siṁhapurāṇe mārkaṇḍeyaproktaṁ viṣṇumr̥tyuñjayastotram saṁpūrṇam ॥

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

14 − = 5